Z historii szkoły.
Sięgając do kroniki szkoły, która powstała z inicjatywy długoletniej nauczycielki Celestyny Cieleń, napisanej przez jednego z mieszkańców wsi śp. Bronisława Płocicę, czytamy:
„W naszej wsi powstała szkółka około roku 1884 (…), w tym roku przybył do naszej wsi z ramienia władz austriackich nauczyciel p. Józef Tułak, który zamieszkał w przygotowanym pomieszczeniu w byłej karczmie, którą przystosowano na mieszkanie z jedną salą lekcyjną. Budynek ten położony był obok kościoła. Nauczyciel ten uczył dzieci ze wsi Cząstkowice i Pełnatycze do roku 1911. W tym roku przybyła do naszej szkoły młoda dyplomowana nauczycielka Łucja Barówna, która przejęła nauczanie po poprzedniku. Od tego czasu zaczęła się systematyczna nauka dzieci z obu wsi, jako szkoła czteroklasowa. Administracja szkoły była następująca: nauczyciel opłacany był przez władze państwowe, natomiast utrzymywanie należało do samorządów obu wsi, tak było do 1918r. W 1914 roku wybuchła I wojna światowa. Na skutek działań wojennych nauka w szkole została przerwana przez cały rok 1915, następnie po wyparciu wojsk rosyjskich naukę wznowiono. W latach wojny występowały rozliczne trudności w utrzymaniu i prowadzeniu szkoły. Jednak na skutek energicznych działań pani kierowniczki i przy wydatnej i bezinteresownej pomocy społecznej (…), przez cały okres wojny szkoła mogła być czynna. Należy tu podkreślić duży wkład p. Ł. Barówny, która po odzyskaniu niepodległości przez nasze państwo podjęła się organizacji pracy w szkole, zorganizowania nauki obu wsi i prowadzenia lekcji za darmo, bez wynagrodzenia. W 1920 roku sytuacja szkoły się poprawiła, dostarczono podręczniki do nauki i przybory szkolne. Szkoły podstawowe wszystkie pozostały czteroklasowymi szkołami z okresem nauczania 6 lat tj. pierwsza i druga klasa po jednym roku nauczania, natomiast trzecia i czwarta klasa po dwa lata nauczania. Z braku nauczycieli były to klasy łączone. Z każdym rokiem sytuacja w szkolnictwie się poprawiała. W roku 1928 inspektorat oświaty przydzielił do szkoły w Pełnatyczach drugą nauczycielkę p. Helenę Gradkowską. Sytuacja w szkole zmieniła się. Została utworzona piąta klasa i rozpoczęto naukę bez łączenia klas. Ponieważ szkoła dysponowała tylko jedną salą lekcyjną, wynajęta została druga sala lekcyjna w prywatnym domu. Nie było to dobre rozwiązanie ponieważ utrudniało przemieszczanie się młodzieży w jedną i drugą stronę. W roku 1932 odeszła p. H. Gradkowska, a na jej miejsce przybyła p. Izabella Dúring. Ze względu na zwiększoną ilość dzieci wynajęto następna salę lekcyjną.
W Zarzeczu (…) została utworzona szkoła siedmioklasowa, (…). Wszyscy uczniowie, którzy ukończyli szkołę podstawową czteroklasową w Pełnatyczach (…) mimo trzykilometrowej drogi uczęszczali do tej szkoły w Zarzeczu. (…).
Na przełomie roku 1944-45 wybudowany został nowy szkolny budynek drewniany z materiałów podworskich o trzech klasach lekcyjnych.(…). Polepszone zostały warunki nauczania już w zakresie siedmioklasowej szkoły. Było to wielkie osiągnięcie tutejszej społeczności, ponieważ dzieci (…) miały możliwość ukończenia pełnej szkoły podstawowej. (…) Szkoła osiągała wysoki poziom nauczania, co świadczyło o tym, że wielka liczba jej absolwentów zdała egzaminy do szkół średnich (…). W roku 1963 (…) ówczesne władze państwa (…) ogłosiły apel do społeczeństwa o wybudowanie 1000 szkół na 1000-lecie państwa. W związku z tym powstała wielka szansa wybudowania nowej szkoły wraz z mieszkaniami dla nauczycieli. (…). W tym celu wybrano Społeczny Komitet Budowy Szkoły.
Budowę rozpoczęto wiosną 1964 roku. Szkołę wybudowano siłą pracy rąk mieszkańców wsi Pełnatycz” Budynek nowej szkoły oddano do użytku we wrześniu 1966 roku. Nauka odbywa się w tym budynku do chwili obecnej.
Na dzień dzisiejszy jest to szkoła 6 oddziałowa: 6 klas + oddział przedszkolny + ośrodek przedszkolny POP. W szkole uczy się 69 dzieci. Funkcję dyrektora pełni niezmiennie od 23 lat Pani mgr Janina Świtalska, co wpływa na dynamiczny rozwój szkoły. Budynek szkolny (42 letni) po wielu remontach jest obecnie w stanie prawie bardzo dobrym, dzięki dużemu zaangażowaniu dyrektora, Wójta Gminy Zarzecze, rodziców, nauczycieli oraz dzieci.
Na uwagę zasługuje fakt, iż społeczność tutejszej szkoły aktywnie uczestniczy w życiu wsi, gminy. Uczniowie pod opieką nauczycieli przygotowują programy artystyczne na uroczystości rocznicowe i lokalne, uczestniczą w różnych konkursach, olimpiadach, zawodach sportowych. I choć jest to mała szkoła, śmiało staje do rywalizacji z innymi w wielu dziedzinach działalności oświatowej.
_________________________
B. Płocica, Kronika rozwoju Szkoły Podstawowej w Pełnatyczach, s. 6-20.